|
L'affaire des Fourons |
De Voerstreek |
|
Les Fourons est une petite région de 4.000 habitants qui est ( était ?) le terrain privilégié de la querelle linguistique entre Flamands et Francophones. Peut-on parler d'un exemple de cafouillage politicienne ou de la faiblesse d'un système démocratique ? |
De voerstreek is de kleine regio met 4.000 inwoners welke het voorbeeld gebied is (of was ?) voor de ruzies tussen Vlamingen en Walen. Mag men spreken van het voorbeeld van wanordelijke politiek of de zwakte van het democratisch systeem ? |
.
|
Le fait est que . . |
Het is een feit dat .. |
|
Les Fourons se trouvent dans une enclave à droite de Liège, tout près des frontières de la Hollande et Allemagne. Elle était gérée administrativement par la Province (département) wallonne de Liège avant d'être rattachée à la province néerlandophone du Limbourg. Les habitants des villages composant "les Fourons" parlent 3 langues: le patois flamand (limbourgeois), le flamand dit "civilisé" ou "moderne" qui est en fait le néerlandais, et également le français Les communes "des Fourons" sont donc situées sur la frontière linguistique (datant du XII siècle) qui traverse la Belgique. Cette frontière linguiste était mouvante, selon la volonté des francophones qui, par le biais de recensements, organisaient la francisation. Certains parlent également de la "tache d'huile" le "droit" du sol, la liberté, etc. Toujours est-il que les flamands et wallons à l'initiative du ministre wallon Harmel décidèrent de créer un centre d'étude qui proposera de fixer définitivement la frontière linguistique qui deviendra dès lors une frontière politique.
Les discussions furent longues et difficiles pour décider quelle ville ou village serait rattachée au Nord néerlandophone ou Sud francophone. Il y avait les marchandages et aspects de politique partisane, car puisque certaines régions étaient plutôt de droite ou de gauche, le transfert pouvait influencer l'équilibre politique d'une province. (département) La fatigue des disputes aidant, le ministre de l'intérieur de l'époque Mr Arthur Gilson semblait constater qu'un accord serait possible si la région bilingue plutôt francophone et socialiste de Mouscron (40.000 hab.) passait à la province wallonne du Hainaut socialiste, tandis que la petite région plutôt catholique des Fourons irait au Limbourg catholique. Finalement l'accord fut trouvé et le tracé de la frontière linguistique était définitivement figé. Nous ne parlons pas ici de la situation autour de Bruxelles où 3 communes flamandes devenaient bilingues tandis qu'un régime dit de "facilités" fut ajouté pour d'autres communes en Belgique.
Le ministre francophone A. Gilson fut attaqué (après l'accord général)alors qu'il ne proposait qu'une solution qui était le fruit d'une négociation globale. Peut-on parler d'un exemple de cafouillage politicienne, ou de la faiblesse d'un système démocratique où les "anciens" s'effacent pour que des nouveaux venus récoltent d'un changement de vent (organisé ?) . Le meneur de jeu francophone des Fourons fut accueilli par le parti socialiste qui renforçait ainsi son image de vrai Parti Régional Wallon. Par notre page sur "Louvain - Wallons dehors" on verra la naissance d'un "Front des Francophones" à Bruxelles. Il sera absorbé par le Parti Libéral qui par ce fait renforçe également son image de puissant Parti Régional francophone Bruxellois.
Il n'y a pratiquement plus de parti, dit "extrémiste - francophone" à Bruxelles ni en Wallonie. Quelle explication peut-on donner à ce fait ? |
De voerstreek is een enclave gelegen rechts van Luik, tegen de grenzen van Nederland en Duitsland. Zij was administratief gehecht aan de provincie Luik vooraleer over te gaan naar de nederlandstalige provincie Limburg. De inwoners van de Voerstreek spreken 3 talen : het limburgs dialect, het vlaams dat in feite het Algemeen Beschaafd Nederlands is, en de franse taal.
De voerstreek gemeenten zijn dus gelegen op de taalgrens (daterend uit de XII eeuw) welke België doorkruist. Deze taalgrens was bewegelijk volgens de wil van de franstaligen die via volkstellingen de voortschrijdende verfransing organiseerden. Sommigen spreken van de "olievlek", het grondrecht, de vrijheid, enz. Om uit de steeds weerkerende moeilijkheden te geraken beslisten vlamingen en walen onder leiding van de waalse minister Harmel een studiecentrum op te richten welke dan voorstelde de taalgrens definitief te tekenen waardoor die dan een politieke grens vormde.
De diskussies sleepten lang aan om te beslissen welke stad of gemeente zou aangehecht worden aan het franstalig zuiden of het nederlandstalig noorden. Er volgden "marchandages" om wille van partij politieke overwegingen, vermits de een of andere gemeente meer links of rechts stemde hetgeen het provinciaal evenwicht in een provincie zou kunnen beinvloeden. Toen de vermoeidheid begon door te wegen, verstond de toenmalige Minister van binnenlandse zaken Mr Arthur Gilson dat een akkoord mogelijk was indien de meer francofone streek van Moeskroen (40.000 inwoners) naar de provincie Henegouwen zou gaan (versterking van de socialisten aldaar) terwijl het kleiner vlaams en eerder katholiek gebied van de voerstreek naar de Limburgse katholieke provincie ging. Uiteindelijk werd het akkoord gevonden en de taalgrens werd voor altijd vastgegrendeld. We spreken hier niet over de situatie rond Brussel waar 3 vlaamse gemeenten tweetalig werden terwijl er een "faciliteiten" regime bijkwam voor andere gemeenten
De franstalige minister A. Gilson werd aangevallen (na het algemeen akkoord) alhoewel hij slechts de oplossing voorstelde welke door de onderhandelingen tot stand kwam. Mogen we hier spreken van een voorbeeld van partij politieke wanorde ? of van de zwakte van een systeem waarbij de "ouderen" zich terug trekken zodat de nieuwgekomenen profiteren van de windverandering (al of niet georganiseerd ?)
De aanvoerder der francofonen van de voerstreek werd opgenomen door de Socialisten welke aldus hun imago versterkten van echte Waalse Regionale Partij Met onze pagina "Leuven : Walen buiten" zullen we zien hoe de francofone partij FDF tot stand kwam in Brussel waarbij die dan ook op hun beurt opgenomen werden door de liberalen om hun imago te versterken als echte francofone brusselse regionale partij
Er bestaat geen franstalige taal extremisten partij in Brussel noch Wallonië Welke interpretatie mag gegeven worden aan dit feit ? |