|
La Chanson de Roland |
Het Roelandslied |
|
La Chanson de Roland[1] est un poème épique et une chanson de geste de la fin du XIe siècle attribué à Turold (La dernière ligne du manuscrit dit: Ci falt la geste que Turoldus declinet). Neuf manuscrits du texte nous sont parvenus, dont un (manuscrit d'Oxford) est en anglo-normand. Ce dernier, redécouvert par l'abbé de La Rue en 1834, est considéré par les historiens comme étant l'original[2]. L'auteur de cette chanson de geste est aujourd'hui encore inconnu. La Chanson de Roland comporte environ 4000 vers en ancien français répartis en laisses assonancées. Extrait de: http://fr.wikipedia.org/wiki/La_Chanson_de_Roland |
Het Roelantslied (ook: Roeland(s)lied) is een van de oudste Middelnederlandse ridderromans. Het is een anonieme bewerking van het Franse Chanson de Roland. De vertaling dateert uit de 13e eeuw, het Franse origineel uit de periode 1050—1150. De Middelnederlandse vertaling is slechts fragmentarisch overgeleverd. De auteur Turold presenteert Roland als Karels neef (oomzegger), en schildert zijn held af als de typische ridder zonder vrees of blaam. Daarbij wordt in dit gedicht voor het eerst “la douce France” als nationale eenheid, als vaderland voorgesteld. Naar verluidt zongen de Franse soldaten van Willem de Veroveraar het voor de Slag bij Hastings in 1066. Dit epische gedicht moet dan vóór 1066 ontstaan zijn. Uittreksel van http://nl.wikipedia.org/wiki/Roelantslied |
|
|
|
|
Roland Schlacht |
The Song of Roland |
|
Das
Rolandslied (franz. La Chanson de
Roland) (zwischen 1075 und 1110 entstanden der berühmteste Held aus dem Sagenkreis von Karl d. Gr. und seinen Paladinen, auf dessen geschichtliche Existenz jedoch nur eine Stelle in Einhards "Vita Caroli Magni" hindeutet, indem dort berichtet wird, daß bei dem Angriff der Vaskonen auf die Nachhut des 778 aus Spanien zurückkehrenden Kaisers Karl unter andern Edlen auch R., der Markgraf der Bretagne (britannici limitis praefectus), sein Leben verloren habe. EXTRAIT de: http://www.hs-augsburg.de/~harsch/germanica/Chronologie/12Jh/Konrad/kon_ro00.html |
Pfaffe Konrad was commissioned by Duke Henry the Lion of Bavaria to translate—from French to Latin to German, "in franzischen zungen,/ sô hân ich iz in die latîne bedwungin,/ danne in di tûtiske gekêret" the French Chanson de Roland, apparently in an effort to glorify Henry’s descent from Charlemagne. In the Rolandslied a blend is attempted between the consciousness and the legitimation of knighthood and the demands set forth by contemporary Christianity: the martial and nationalistic nature of the French epic—Roland in the French «chanson de geste» is motivated only by the glory of France—is redirected in a way that makes Roland’s heroic death at Roncevaux (778) synonymous with martyrdom:1 Extrait http://www.nd.edu/~gantho/anth1-163/Rolandsliedpp.50-57.html |
|
|
|
|
Espanol: el Cantar de Roldán - |
Canzone d'Orlando |
|
El Cantar de Roldán (La Chanson de Roland) es un poema épico de varios cientos de versos, escrito a finales del siglo XI en francés antiguo, atribuido a un monje normando, Turoldo, cuyo nombre aparece en el último y enigmático verso: "Ci falt la geste que Turoldus declinet". Sin embargo, no queda claro el significado de declinar en este verso: puede querer decir "entonar", "componer" o quizás "transcribir", copiar. Es el cantar de gesta más antiguo escrito en lengua romance en Europa. El texto del llamado "Manuscrito de Oxford" escrito en anglo-normando (de alrededor de 1170) consta de 4.002 versos decasílabos, distribuidos en 291 estrofas de desigual longitud llamadas tiradas (laisses). |
La Chanson de Roland è un poema epico scritto in 4002 decasillabi raggruppati in 291 lasse assonanzate da un autore ignoto (Tierri d'Argonne italianizzato in Turoldo, che si nomina negli ultimi versi dicendo "e così si conclude il tema epico trasformato in poesia" e probabilmente ne fu solo il compilatore). Essa ci è tramandata da nove manoscritti, dei quali il più importante, conservato a Oxford, è in lingua anglo-normanna: il testo originale era invece scritto in lingua d'oïl (o antico francese), ed è probabile abbia avuto una lunga diffusione orale prima di essere trascritta. Ci sono alcuni indizi a favore della paternità dell'opera da parte di questo personaggio: ad esempio il nome Turoldo è declinato in latino (Turoldus) e non in volgare antico normanno (Torold > Théroude, Touroude, Troude, Throude; patronimi normanni ). Questo fa pensare a un personaggio di un certo rango sociale, probabilmente di ambito ecclesiastico. |
|
|
|
| SUITE en Français | Vervolg in het NEDERLANDS |