Caesar beschreef "Portus Itius" als een naam van de haven vanwaar hij zou vertrokken zijn, maar dit is te vaag

om er de naam van een bestaande haven op te plakken. Wij gaan trachten een vertrekplaats te vinden op basis van

de bestaande tekst van Caesar  "de bello Gallico" en de eliminatie van wat ons als niet logisch overkomt.

.

J. Caesar was geen

alleenstaande man.

Een grote leider, van een groot leger, werkt niet alleen. Hij bezit een staf aan medewerkers, generaals en secretarissen 'scriptores' om zijn verslagen te schrijven.

Zelfs de grootste "chef" beslist na wikken en wegen.

Hij heeft zijn

verkenners

en zijn

informaties

Hij stuurt zijn troepen slechts na informaties van zijn verkenners en beraadslagingen met zijn

generaals. Na vragen en antwoorden en met de logica van een ploegenwerk bepaald hij de

dagelijkse vooruitgang en de middellange of verre objectieven.

Wij mogen stelling aannemen dat hij weet wat hij wenst te bereiken.

Slechts de zon kan

hem op weg helpen.

Caesar heeft geen begrip van Noord, Oost, Zuid en West. Hij weet dat de zon rond de aarde

wentelt in een richting welke hij kent als opstaan aan zijn rechter zijde, op het hoogste punt in

de hemel op de middag in zijn rug, en bij avond zakt die zon onder op zijn linkerkant.

Hij weet dat er handel gedreven wordt tussen

het vasteland en, komende van Germania, naar een eiland

in het westen

Daar ligt zijn doel ! Van uit Duitsland vertrokken volkstammen naar het westen zonder terug

te komen. Dat was geen geheim maar men moest de weg kennen. De Hollandse kust was

praktisch onbestaande. De overzet kon slechts gebeuren tussen de monding van de Schelde

en het actuele Zwin, en vanuit een lager gelegen onbekende vertrekplaats.

De Romeinen kenden 4 havens van waaruit zij naar Engeland konden varen, gelegen aan de

rivieren Rijn, Seine, Loire en Garonne.

Bavay een reeds gekend 

Romeins kruispunt.

Men kan veronderstellen dat hij door Bavay en Arras trok. Vervolgens is er zijn aankomst en

verblijf in Terwaan, grootste stad in het onbekend gebied der Morijnen.

Plundering en vernieling van Terwaan

Vanaf hier moest hij

alles onderzoeken

en de juiste vertrek-

basis bepalen.

Hij is er bijna. Zijn verkenners zullen wel gemeld hebben dat zij links achter een bosgebied

van Terwaan, Stapel (toen Quentovicus) en Bonen ontdekten. Over Bonen schrijft Caesar niets.

Een andere weg gaat rechtdoor naar een plaats aan zee. Men kan veronderstellen dat dit nabij Kales was of de kaap Zwartenes, het hoogste punt van waaruit zij de kust van Engeland zagen.  Er was toen nog de andere weg, naar Kassel en de moerassen, met daar verder nog een kust

gebied met kalme watergebieden welke op de zee uitgaven.

Een grote ruimte

want hij moest

vertrekken met

meer dan 800 boten

en 24.000 soldaten !

800 boten bouwen, elk ongeveer 10 m lang maakt 8.000 m of 8 km. Dat doet men zomaar niet

in de monding van een rivier. Daarbij denken wij dan normaal aan een soort rond meer, met

kalm water en uitgevend op zee. Want inderdaad bij het vertrek diende het geheel van zijn vloot

in groep te vertrekken, vanuit een zo breed mogelijke inham, gedreven door de natuurlijke

stromingen van de Noordzee.

Er moesten bomen

zijn, kort bij zijn

scheepswerf

en in een zo vlak

mogelijke omgeving

De scheepswerf zou het best in bebost gebied liggen met weinig heuvels, vlakke wegen

en bij voorkeur beschermd tegen nieuwsgierige blikken van de overkant.

Een meer verbonden aan een inham zou de beste  oplossing zijn.

Alleen moerassen.

Caesar schrijft dat hij door Morinie trok langs grote moeras gebieden, vals en per momenten

ondoordringbaar. Hij schrijft eveneens een kalm en proper gebied gevonden te hebben gelegen

naast een onstuimige zee.

Caesar verklaart vertrokken te zijn

van uit een haven

in  Morinie.

Zou er een tweede Morinie gebied bestaan hebben ? Dat van het kustgebied en dat van het

binnenland waar zijn generaal Labienus de Morienen zou vervolgd en verslagen hebben.

Of vermengt hij de streek der Menapiers met die der Morienen?

Toch weten wij wel dat er in de Belgische Westhoek graven van Morienen gevonden zijn, meer

bepaald in De Panne en Koksijde.