Mardyck in de oudheid.

 

In zijn geschiedenis van Mardyck begint Raymond de Bertrand met: « niets is zo onzeker dan aardrijkskundige gegevens uit de oudheid, vooral in de kustgebieden. ». Dit gebied tussen land en zee veranderde meermaals tijdens haar geschiedenis. Wij mogen haast zeker zeggen dat dit Zee-Vlaanderen's gebied lang overspoeld werd door de zee. Men heeft zelfs een oud zeeanker van 1400 kg gevonden, 4 meter diep in de grond en met een kabel van 84m lang,  vast gehecht aan de bootring in de richting Noord-Zuid. Deze vondst gebeurde in 1815 op een eigendom van een generaal Vandamme aan de voet van de Kasselberg.

 

Bovendien zegt dezelfde historicus "schijnbaar bedekte de zee toen, tijdens de invasie der Romeinen rond 58 jaar voor onze tijdsregeling, praktisch de ganse provincie. De zee, bossen en moerassen vormden het grootste landsgedeelte. Slechts enkele heuvels waren zichtbaar in Sint Winoksbergen, Sint Omaars en Watten. Toen lag Duinkerke misschien in overspoeld gebied, of op een zandbank. Als stad werd Duinkerke veel later gesticht".

 

Julius Caesar, melde meermaals in zijn teksten " het land der Morienen gaande van Terwaan tot aan de Noordzee" Hij gaf een naam aan verschillende plaatsen en zijn « portius iccius » zou Mardyck zijn volgens vele geleerden. Dat was toen de enige haven in een kleine kreek. De naam Mardijk betekent ''dijk aan de zee''

 

Het is waarschijnlijk vanuit Mardijk dat ''Jules César'' met zijn vloot vertrok ter verovering van Engeland, in het 54° jaar voor J.C. Te meer was er een belangrijke baan tussen Kassel en Mardijk.