Teksten van Caesar

Commentaren

Verschrikt door deze

massa boten

en eveneens

in een tijd

meer dan 800 boten.

De Portus Itius moest gigantisch geweest zijn om 800 boten samen op één bevel naar te open

zee te laten vertrekken om samen toe te komen.. "Bij het zien van zulke armada namen de Engelsen de vlucht". Men zou beter spreken van een groot kamp, beschut tegen de grote

 zeegolven. Groot genoeg :  "bevatte 3 legioenen (9.000 soldaten) met 2.000 ruiters onder de

leiding van Labienus die over dit kamp moest waken" terwijl Caesar ging landen in "Engeland

met 5 legioenen (15.000 soldaten)". Voeg daarbij de ruimte om 800 boten te bouwen door die

24.000 soldaten. Dat kon niet gebeuren in een klein eventueel dorpje van plaatselijke vissers.

Betreft de

uitdrukkingen

Portum Itius en Portus,

Het bestaan van een

uitgeruste haven en het opgeven van zo'n haven.

Portum itius betekent: haven om te vertrekken. Caesar gebruikt portus voor 'de havens'

Indien er een grote haven zou bestaan hebben, waarom zijn de bewoners er dan niet samen gekomen om die te verdedigen ? De geschiedenis zou dan een grote slag vermelden.

Indien Caesar zo'n grote haven zou gebouwd hebben, waarom is hij er dan niet gebleven om

die te beschermen ? In tegendeel Caesar draaide zijn rug naar Portus Itius om zijn strijd elders

op het continent verder te zetten. Engeland interesseert hem niet meer? Adieu dan Portus Itius.

Waarschijnlijk ging het hier over een leger in opmars, welke zelf zijn havens tijdelijke bouwt

zoals de landingshavens in Normandië der geallieerden in 1944.

Tweede haven

op 11 km

Caesar duidt een speciale plaats aan om zijn 18 grote boten te laten vertrekken.  Dit betekent

dat er een grote werf dient gebouwd te worden met een afzonderlijke uitweg op 11 km afstand

voor die boten. Een dubbele uitgang aan een groot meer zoals bij de grote en kleine Moeren ?

Alleen de Morienen en Menapiers moeten nog onderworpen worden..

Met zijn gans leger viel

hij de Morienen aan.

Caesar onderwierp volgende stammen:  Suessiones, Bellovaci, Ambiani, Nervii en Aduatici, en

hij verklaart verder "na Gallië veroverd te hebben blijven er nog de Morienen en Menapiers te onderwerpen". Eveneens schrijft hij "Morienen die niet meer konden vluchten ingevolge de

droogte werden gedood.

De Mercatores

Caesar wist dat er handelaars waren tussen het continent en Engeland. Hij had er nog geen

gevonden, maar nu op het strand der Morienen vindt hij er en laat ze tot bij hem komen.

Sluwe handelaars.

Hij schrijft "buiten de handelaars is er niemand stoutmoedig genoeg om er te gaan" en

"De Belgen die omwille van de buit en strijdlust de zee overstaken zijn er gebleven om het land

te bebouwen". Hij wantrouwde de Belgen die met hun broeders in Engeland slechts hem

hadden als vijand. Per solidariteit zouden de enen de anderen steeds helpen.

De Engelsen dienden dus verslagen te worden om vrede in Galië te behouden.

Vandaar zijn obsessie om ginds in Engeland komaf te gaan maken.

Hij bekwam onvoldoende juiste inlichtingen en stuurde zijn generaal Volusenus met een grote

oorlogsboot overzee om de landingsplaats te gaan verkennen.